iStock-1208283946.jpg

INCLUSIVITEIT

BESCHERM WAT KWETSBAAR IS, ONDERSTEUN WIE DAT NODIG HEEFT

Emancipatie en universeel liberalisme

Splinter vecht voor gelijke rechten, gelijke kansen voor iedereen en emancipatie van de mensen die dat nodig hebben. Emancipatie streeft naar maatschappelijke verandering en gelijkwaardige opname van individuen en/of groepen in de samenleving, zodat ieder mens volwaardig kan meedoen in de samenleving in economische, culturele, sociale en politieke zin.

Daarvoor is het nodig om te focussen op individuen én identiteitsgroepen die daarvan worden uitgesloten, om hen vervolgens gelijke kansen te bieden. Echter, dat is iets heel anders dan hokjesdenken die de identiteitspolitiek met zich meebrengt, die daarmee mensen in groepen tegen elkaar opzet en een inclusieve samenleving tegengaat. 

Splinter is namelijk wars van hokjes en “identiteitspolitiek”. Dat moeten we even uitleggen, want dat wordt snel verkeerd begrepen. Splinter staat voor “universeel liberalisme”: het universeel liberalisme richt zich op de individualiteit en gedeelde menselijkheid en streeft naar een maatschappij waarin elk individu in gelijke mate toegang heeft tot alle rechten, vrijheden en kansen die onze samenleving biedt.

Splinter wil dat universele mensenrechten universeel toegepast worden. Daarin ondersteunen wij de lange traditie van burgerrechtenbewegingen die daarvoor streden en nog steeds strijden. De Afro-Amerikaanse Burgerrechtenbeweging, de ‘Civil Rights Movement’, de tweede feministische golf en de Gay Pride zijn voorbeelden van burgerrechtenbewegingen die universeel liberalistisch zijn. Met als doel dat mensen van kleur, vrouwen, seksuele minderheden niet langer worden gediscrimineerd of als tweederangsburgers behandeld.

Dit is géén identiteitspolitiek! En we mogen het er ook niet mee verwarren.

Identiteitspolitiek focust namelijk expliciet op groepsidentiteit en streeft naar politieke empowerment door te beweren dat een bepaalde groep een homogene, gemarginaliseerde entiteit is die buiten en tegenover een andere homogene, geprivilegieerde groep staat.

Met andere woorden: identiteitspolitiek denkt in hokjes en zet groepen nadrukkelijk af tegen andere groepen, bijvoorbeeld wit tegenover zwart, jong tegenover oud, “volk” tegenover “elite”, etc. Het versterkt vooroordelen, het zorgt voor verdeeldheid tussen groepen, vermindert empathie. En het heeft zelfs een averechts effect: mensen worden juist wél beoordeeld en ingedeeld op basis van bijvoorbeeld ras, geslacht of seksuele geaardheid. Het mededogen is ver te zoeken. 

Daar wil Splinter vanaf. Discriminatie, ongelijkheid en onverdraagzaamheid kun je nooit bestrijden met discriminatie, ongelijkheid en onverdraagzaamheid. Identiteitspolitiek leidt nooit tot een “wij”-samenleving. Splinter wil een solidaire, inclusieve samenleving waarin mensen individuen zijn en die zich, in vrijheid en met gelijke rechten en kansen, kunnen ontwikkelen tot de mens die zij willen en kunnen zijn. 

Emancipatie heeft namelijk niets te maken met concurrentie, maar alles met verbinding en samenwerking tussen mensen. Vaak hebben mensen die zichzelf tot bepaalde identiteitsgroepen rekenen, of juist door anderen in een hokje geplaatst worden waar zij zich niet prettig in voelen, hokjesoverstijgende behoeften.

We willen allemaal een betekenisvolle baan waarmee we genoeg verdienen om in welvaart te kunnen leven. We willen allemaal een betaalbare woning, in een veilige, gezonde leefomgeving. We willen allemaal betaalbare en toegankelijke zorg. Goed en inclusief onderwijs voor onze kinderen, zodat zij kunnen opgroeien tot zelfstandige, kritische en gelukkige volwassenen. We willen toegang tot de beste scholen en universiteiten, ook als we minder te besteden hebben. We willen onszelf kunnen zijn en houden van wie we willen, omdat we ons alleen dan gelukkig voelen. En we willen niet gereduceerd worden tot een hokje, want we zijn zo veel meer dan dat.

Daarin hebben sommigen meer hulp nodig dan anderen: daarbij moet de overheid helpen. Net zo lang tot iedereen geëmancipeerd is, gelijke kansen krijgt en de samenleving volledig inclusief is. De overheid heeft de taak om alle vormen van discriminatie, ongelijkheid en racisme in de samenleving tegen te gaan. En het hokjesdenken! Omdat mensen die buiten de verzonnen hokjes vallen, worden benadeeld. Zij komen in de knel.

Splinter wil dat ondersteunen, de overheid moet dat faciliteren.

  • Het is voor Splinter vanzelfsprekend dat de samenleving het beste functioneert als we de gedeelde menselijkheid en individualiteit van mensen van alle identiteiten erkennen en zorgen dat geen enkele identiteit anderen de toegang tot allerlei rechten, vrijheden en kansen ontzegt. Sociale onrechtvaardigheid los je niet op door anderen te beperken in hun rechten, vrijheden en kansen: Splinter duwt mensen zonder uitzondering omhoog, niet omlaag.

  • Splinter verzet zich tegen de identiteitspolitieke benadering: het werkt niet en het ondermijnt zelfs wat al bereikt is op het gebied van gelijke rechten, vrijheden en kansen voor het individu. Weg met het hokjesdenken en opzetten van groepen tegen elkaar. De liberalen, en niet de identiteitspolitici, zetten het goede werk van de burgerrechtenbewegingen voort.

  • We bepleiten een meer rigoureuze aanpak van de problematiek van sociale rechtvaardigheid op basis van universeel liberalisme, waardoor mensen gelijke rechten, vrijheden en kansen krijgen. 

  • De eenzijdige invalshoek van het diversiteitsdebat in de politiek gaat Splinter tegen. Op dit moment is er sprake van een gebrek aan zicht op, en respect voor, de brede diversiteit van het land. Er moet bijvoorbeeld ook aandacht zijn voor de mensen die van vanwege hun klasse, gezondheid en regio minder kansen krijgen. Ook het al dan niet hebben van, of het toegang hebben tot, een netwerk dat iemand verder kan helpen mag niet onderschat worden.

  • Er komt een Staatssecretaris Burgerrechten die toeziet op gelijke rechten, vrijheden en kansen voor iedereen. Deze minister gaat polarisatie in de samenleving tegen en buigt het hoofd niet voor eisen vanuit identiteitspolitiek die averechts werken.

 

Inclusiviteit in werk en inkomen (zie voor meer standpunten over werk ook het hoofdstuk Economie)

  • Splinter staat voor gelijke kansen voor iedereen en zal hier fel voor strijden.

  • Deeltijdwerk lonender maken. Tijd over voor wat echt van waarde is én werken aan je carrière moet een keuze kunnen zijn. 

  • De samenleving bestaat uit 50 procent mannen en 50 procent vrouwen en de arbeidsmarkt zou daar een afspiegeling van moeten zijn. Splinter in principe geen voorstander van quota, maar dat gaat al zo lang scheef dat we hier een uitzondering voor maken: de negatieve spiraal moet doorbroken worden. Ingroeiquotum van 30 procent voor raden van commissarissen van beursgenoteerde bedrijven moet daarom omhoog naar 50 procent.

  • Gratis kinderopvang (crèche) en buitenschoolse opvang (BSO). Continuroosters op scholen worden algemeen ingevoerd. Hierdoor ontstaat er regelmaat en kunnen ouders hun werktijden gelijkmatiger indelen. Het huidige overheidsbeleid ten aanzien van kinderopvang is een “jojo beleid” op basis waarvan niemand een carrière kan plannen: er moet een langetermijnbeleid worden ingevoerd en worden gestopt met aanmodderen.

  • Economische zelfstandigheid wordt voor iedereen actief bevorderd. Economische zelfstandigheid moet worden gestimuleerd in alle lagen van de bevolking en met name voor de groepen die kwetsbaar zijn, zoals alleenstaande ouders, deeltijdwerkers of laagopgeleiden. Zo moet ook de loonkloof tussen bijvoorbeeld man en vrouw worden gedicht. Grote bedrijven worden verplicht in het jaarverslag te rapporteren over loonverschillen en met een concrete doelstelling te komen om deze verschillen zo snel mogelijk terug te dringen. Vanaf 25 werknemers worden werkgevers verplicht om zich te certificeren voor gelijk loon voor gelijk werk.

  • Intimidatie op de werkvloer, van seksuele intimidatie tot pesten, van agressie tot discriminatie: dit moet stoppen. Enerzijds vraagt dit om cultuurverandering binnen de bedrijven en organisaties zelf, maar anderzijds vergt het van de overheid concrete maatregelen om dit op de werkvloer tegen te gaan. De overheid heeft hierin ook een voorbeeldfunctie. Er komt betere wetgeving waardoor op bedrijven betere afhandeling van klachten wordt afgedwongen. Als lid van de International Labour Organization (ILO) dient Nederland geweld en intimidatie op het werk aan te pakken en als onderdeel daarvan ervoor te zorgen dat er een einde komt aan seksuele intimidatie van vrouwen op de werkvloer. Seksuele intimidatie belemmert vrouwen ernstig op de arbeidsmarkt. 

Geboorte en gezin

  • De verlofregeling voor ouders wordt verruimd: de bestaande negen weken, deels betaalde, verlofregeling wordt omgezet in drie maanden volledig betaald. Ouderschapsverlof voor beide ouders wordt mogelijk.

  • Bij vroeggeboorte verlengd geboorteverlof en verlengd vaderschapsverlof tot en met uitgerekende datum en eind ‘normaal’ verlof. Volledig doorbetaald.

  • Wijziging Kieswet; zwangerschaps- en geboorteverlof volksvertegenwoordigers wordt gelijkgetrokken met verlofregeling voor vrouwen met ‘gewoon’ arbeidscontract. Vier weken zwangerschapsverlof, tien weken bevallingsverlof gerekend vanaf bevallingsdatum of vanaf thuiskomst na heropname na bevalling. Zwangerschaps- en geboorteverlof onverminderd mogelijk binnen drie maanden voor verkiezingen. Meer vrouwen in de politiek.

  • Er komt zo snel mogelijk een wettelijke regeling die de mogelijkheid van een dubbele achternaam voor kinderen regelt. Hierdoor kan voor ouders, ook van meeroudergezinnen, de familieband met het kind bevestigd worden.

  • Er komt een volwaardige wet voor meerouderschap, meeroudergezag en draagmoederschap. In lijn met het advies van de Staatscommissie Herijking Ouderschap. Een derde of vierde ouder zou ook juridisch gezien ouder van het kind moeten kunnen worden en het wettelijke gezag moeten krijgen.

Kinderrechten 

Ieder kind is even belangrijk en alle kinderen moeten volwaardig mee kunnen doen. Om dit te realiseren moeten we ervoor zorgen dat alle kinderen gelijke rechten hebben. Alleen dan hebben kinderen ook gelijke kansen. 

Ook moet voorkomen worden dat bepaalde groepen kinderen (in)direct worden uitgesloten of achtergesteld, zoals ongedocumenteerde kinderen, kinderen met een beperking, kinderen uit minderheidsgroepen en kinderen in armoede. Het recht op non-discriminatie vraagt om het nemen van concrete maatregelen.

De overheid moet bij het nemen van besluiten, het maken van beleid en de uitvoering daarvan de impact op jongeren, kinderen en toekomstige generaties meewegen.

Veiligheid en discriminatie – algemeen

  • Hogere straffen voor delicten met discriminerende achtergrond worden verankerd in de wet (hate crime wetgeving)

  • Nederland stelt, net als veel andere landen, gespecialiseerde discriminatierechercheurs aan die zaken tot op de bodem uitzoeken en bewijs rondkrijgen.

  • Op politieacademies en bijscholing voor agenten wordt de aanpak van discriminatie een verplicht onderwerp.

  • Er komen formatieplaatsen en budget voor diversiteitsnetwerken bij de politie zoals Roze in Blauw, die LHBTI’s o.a. ondersteunen bij het doen van aangifte.

  • De aanpak van discriminatie op internet wordt geïntensiveerd.

  • Justitie, OM, politie en gemeenten maken prestatieafspraken over het verminderen van geweld tegen LHBTI’s en andere groepen, en over meer veroordeelde daders. Het budget voor de aanpak van (LHBTI- en andere) discriminatie wordt verhoogd.

  • Instanties die in actie moeten komen bij meldingen en vermoeden van huiselijk geweld moeten veel beter gaan samenwerken. Voor kinderen moet op scholen meer aandacht komen voor huiselijk geweld, zodat al op jonge leeftijd lichamelijk en geestelijk huiselijk geweld gesignaleerd kunnen worden en het taboe om erover te praten doorbroken wordt. 

  • Er moet een einde komen (culturele) onderdrukking en eergerelateerd geweld. Slachtoffers die onder de radar blijven, met name vrouwen, moeten actief opgezocht en benaderd worden om hen kennis te laten maken met de gelijke kansen en gelijke rechten die zij in Nederland hebben. Er moet veel eerder worden ingegrepen bij (verdenking of dreiging van) onderdrukking en eergerelateerd geweld.

  • Geloofsverlaters krijgen betere bescherming en begeleiding.

  • Mensen in Nederland met een migratieachtergrond worden beschermd als zij vanuit het land van herkomst worden geïntimideerd. Persoonsgegevens zoals adres moeten afgeschermd worden. Buitenlandse overheden moeten niet ongewenst contact met hen op kunnen nemen.


Laatste update; 16 februari 2021